Met de e-step op pad

Auwww, auwww, roep ik uit.  Een jongetje dat een dam aan het bouwen is kijkt mij verbaasd aan, maar zegt niets. Een straaltje bloed sijpelt van mijn vingers in het water van de Dinkel. Dit had ik niet verwacht. De rivierkreeft heeft mij lelijk te pakken. Wat een kracht schuilt in die schaar met zijn scherpe uiteinden. Ik laat het dier pardoes in het water vallen. Snel gaat hij ervandoor.

Ik heb aan het begin van deze warme, zonnige junimiddag wat verkoeling gezocht in het bochtige riviertje bij het Lutterzand. Ik besluit de spontane kreeftenjacht op te geven en in plaats hiervan de omgeving stroomopwaarts te gaan verkennen. De begroeiing aan weerszijden van het bruingroene water is weelderig en kleurige libellen en waterjuffers bevolken de lucht en landen op groene sprieten. De harsachtige geur van de dennenbomen op de hoge linkeroever verblijdt mijn neus. Recht boven mij cirkelt een roofvogel naar steeds grotere hoogten.

De elektrische step die ik vandaag bij Actief Twente heb gehuurd heeft mij naar deze plek gebracht. Staande op de voetplank en met vijfentwintig kilometer per uur zoevend over het asfalt van tamelijk smalle wegen, met aan weerszijden akkers, weilanden en naaldbossen, stond mijn eerste bestemming van deze dag vast. Ook het laatste stukje naar het strandje, een zanderige met dorre bladeren bedekte bosweg, bleken geen probleem voor de dikke banden van deze zwarte tweewieler.

Een dorstig gevoel doet mij besluiten terug te keren naar het strandje. Ik ga op mijn rug liggen en laat mij meedrijven op de stroom. Ik ben vrij snel op mijn bestemming. Het zand begint al aardig heet te worden, maar mijn badlaken ligt onder een forse bejaarde naaldboom die schaduw geeft en waarvan de wortels grotendeels boven het zand uitsteken. Een dennenappel ploft neer vlak naast mij en raakt net niet de mier die daar net loopt. Een groep fietsers, Duitse senioren, neemt plaats aan het tafeltje voor een rustpauze. Waterflesjes komen tevoorschijn en even later ook fietsroutekaarten.

Het lijkt alsof de step mij aankijkt en zegt: ‘wanneer gaan we weer verder?’ Deze blik kan ik niet weerstaan en na mijn vochtgehalte op peil te hebben gebracht besluit ik een cultureel uitstapje te maken naar de Plechelmusbasiliek in Oldenzaal. Ik wil deze vakantieweek zoveel mogelijk van het Twentse land ervaren.